Jednym z popularnych wpisów na tym blogu jest ten o zarobkach po studiach MBA. Wpadła mi w ręce kilka dni temu strona, która bardzo mocno zgłębia temat studiów Master of Business Administration. I jest warta polecenia. Ale od poczatku…

Łukasz Garbowski, mój kolega z czasów studiów kończy za kilka tygodni dwuletnie, dzienne studia MBA na Harvardzie. Z dużą przyjemnością linkuję jego bloga ?O MBA?. Tytuł mówi sam za siebie, znajdziesz tam między innymi:

• wyjaśnienie czym są te studia, czym różni się MBA od Executive MBA (a jest to różnica zasadnicza…);
• opis różnych rodzajów MBA jakie możesz wybrać;
• listę głównych powodów, dla których ludzie rozpoczynają studia MBA;
• wyniki badań dotyczących tego, jak zmienia się kariera absolwentów MBA prestiżowych uczelni Stanford oraz INSEAD;
• próbę pomocy dla przyszłych studentów, którzy zadają sobie pytanie: który program MBA wybrać?;
• ramowy schemat procesu rekrutacji i wymagań, jakie stawiane są kandydatom do najlepszych szkół;
• listę najlepszych programów MBA (część pierwsza oraz druga), plus zawężona lista;
• odpowiedź na pytanie: kim są studenci MBA (wiek, wykształcenie, doświadczenie zawodowe)?;
• jak w praktyce wyglądają studia MBA na najlepszych uczelniach.

To doskonałe miejsce, do poczytania doświadczeń i refleksji, jeśli rozważasz rozpoczęcie studiów MBA, myślisz o zmianie ścieżki kariery, po kilku latach pracy w branży, którą wybrałaś na początku. Albo po prostu ? gdy tak jak mnie ? ciekawi Cię ten temat, bez bliżej sprecyzowanych planów związanych z MBA.

Strona daje możliwość zadania pytania ? odpowiedzi na już zadane pytania możesz przeczytać tutaj.

Polecam gorąco.

F@st Company opublikował w marcowym numerze aktualną listę najbardziej innowacyjnych firm. (O liście z roku 2009 pisałem tutaj). Oto moje subiektywne wnioski po lekturze.

• Numerem jeden jest Apple. Chyba z żadną inną firmą słowo innowacja nie jest kojarzone automatycznie tak mocno, jak z nadgryzionym jabłkiem.
• Miejsce 2 (Twitter) i 3 (Facebook) nie są zaskoczeniem. Za to czwarte ? już tak. To Nissan. W nagrodę za inwestycje w elektryczny samochód (Leaf), który wprowadzony został pod koniec 2010 i może być dostępny dla mas (jest mniej nieproporcjonalnie drogi w porównaniu do tradycyjnych odpowiedników). Fajne jest zdanie z wywiadu z CEO Nissana (link pod nazwą firmy powyżej), gdy mówi na koniec ?To, czego nauczyłeś się dzisiaj jest dobre, ale jutro będziesz potrzebował czegoś innego?.
• Numer 5 to Groupon. To nie tylko klasa sama w sobie, ale też zapoczątkowanie nowego trendu grupowych zakupów. Mimo mocnej konkurencji, trzyma się nieźle i jest biznesowym i społecznym fenomenem na masową skalę.

Co ciekawsze pozycje z dalszych miejsc rankingu:

• Donorschoose.org (miejsce 21) za stworzenie portalu umożliwiającego wspieranie edukacji w USA, poprzez dotację na konkretny cel dla konkretnej szkoły. Po przekazaniu sumy możesz oglądać efekty swojej pomocy udokumentowane przez obdarowaną placówkę. Proste i niezłe, więcej na stronie, tutaj.
• LinkedIn ? za nieustanny rozwój i odpieranie ataków konkurencji. LinkedIn ma już ponad 100 milionów użytkowników. Miesiąc temu otrzymałem z tej okazji e-mail od założyciela serwisu, który był skierowany do ?early adopters?, czyli tych, którzy używali serwisu jako pierwsi. Byłem w pierwszym milionie, co szczególnym osiągnięciem pewno nie jest, ale dla mnie wskazuje, że stworzony w 2003 roku serwis jest na internetowej mapie świata niezwykle długo. I działa efektywnie, między innymi poprzez integrację aplikacji z serwisem (podobnie jak to działa na Facebooku). Pisząc ten wpis dodałem np. aplikację WordPress, która pokazuje najnowsze wpisy na tym blogu na stronie mojego profilu. Jedną z ciekawych funkcjonalności (na razie testowo w wybranych uniwersytetach USA) jest Career Explorer ? doskonałe narzędzie dla studentów i absolwentów. Pozwala ono na sprawdzenie jak rozwijają się kariery ludzi po mojej uczelni. Takie zagregowane spojrzenie z lotu ptaka może być cenne zarówno dla obecnych studentów, jak też tych, którzy dopiero zastanawiają się nad ich wyborem.
• Stamen Design (nr 48 na liście) ? firma, która zajmuje się prezentacją danych w atrakcyjny sposób. Lista przykładowych projektów realizowanych przez firmę jest tutaj, jeden z nich dotyczy wizualizacji przestępstw w San Francisco. Niezłe.

Ranking prezentowany przez FC jest subiektywny, nie ma opisanych sztywnych kryteriów ilościowych, nie stoi za nim żadne badanie. Niemniej jednak, jest dobrym odzwierciedleniem trendów zachodzących w biznesie.

Innowacja jest jednym z ?buzzword?, wskazywana jest niezmiennie od lat jako źródło potencjalnej przewagi na rynku. Oczywiście nie ma innowacji bez innowacyjnych pracowników i systemów, które im to umożliwiają. Tymczasem przeprowadzone przez PARP w 2010 roku badania pracodawców (małe i średnie przedsiębiorstwa) w naszym kraju pokazały, że:

a) Najbardziej pożądane cechy polskiego pracownika to… lojalność i pracowitość.

b) Najmniej pożądane: kreatywność i innowacyjność.

Ręce opadają. Innowacyjność wiąże się ze zmianą status quo, a polska kultura narodowa charakteryzuje się bardzo wysokim stopniem unikaniem niepewności. Obawiamy się zmian i ryzyka. A innowacyjność = ryzyko.  Zatem mamy tu naturalnie pod górkę. Ciekawe kiedy na liście 50 najbardziej innowacyjnych firm F@st Company znajdzie sie polska firma. Mam nadzieję, że już niedługo. W końcu w Euro 2012 jeszcze 10 lat temu chyba nikt nie wierzył. ;)

Wraz z Henrykiem Puszczem napisałem ostatnio artykuł na temat pracy zespołowej. Tekst ukazał się w wiosennym numerze magazynu Think Tank pod tytułem ?Gra zespołowa w polskich warunkach?. To ? jak na artykuł ? dość obszerny materiał, w którym koncentrujemy się na tym z jakimi wyzwaniami spotykają się menedżerowie i członkowie zespołów, które funkcjonują w naszym kontekście kulturowym. Analizujemy trzy kierunki badań:

• badania prof. Janusza Hryniewicza, nad dziedzictwem folwarku, które wciąż jest obecne w naszych firmach i relacjach pomiędzy przełożonymi (szefami zespołów) a podwładnymi;
• niski poziom zaufania w naszym społeczeństwie, zwłaszcza w porównaniu z innymi krajami europejskimi; o tym traktują badania Diagnoza Społeczna oraz różne inne, m. in. badania opinii publicznej.
• badania kultury narodowej Geerta Hofstede, w których Polska charakteryzuje się między innymi: wysokim dystansem władzy w społeczeństwie, umiarkowanie wysokim indywidualizmem oraz bardzo dużym poziomem unikania ryzyka.

Na kanwie wniosków z badań i naszych obserwacji pokazujemy jak wszystkie te czynniki wpływają na to jak działamy w zespołach i z czym najczęściej mamy problemy (czyli na co warto szczególnie zwrócić uwagę). Temat jest ciekawy, bo w tej czy innej formie, mam wrażenie że pracujemy w grupach roboczych, czy zespołach niemalże cały czas, choć… w szkole skutecznie, przynajmniej na początku, liczymy przede wszystkim na siebie (podejrzliwe pytanie nauczycielek: ?Sam robiłeś to zadanie…??).

Jak zwykle w tego typu sytuacjach, jestem bardzo wyczulony na ?magiczne listy 7 kroków, w których możesz sprawić aby zespół funkcjonował sprawnie?. Wyodrębniamy cztery ważne dla zespołu czynniki, które mogą mu pomóc, lub przeszkodzić w efektywnej pracy i które w pracy z klientami spotykamy nadzwyczaj często, ale na pewno nie jest to lista zamknięta. Wspomniane zagadnienia to:

1. umocowanie zespołu ? czyli nadanie mu odpowiedniej wagi i poparcia wewnątrz firmy,
2. kompetencje lidera,
3. akceptowane przez wszystkich zasady według których działamy i których się trzymamy,
4. otwarta komunikacja.

Dla zainteresowanych tematem zespołowości ? artykuł ?Gra zespołowa w polskich warunkach?  można w pełnej wersji (reprint z magazynu w formacie .pdf) pobrać z bloga House of Skills, po prostym zalogowaniu się.

Jeśli przeczytasz, podziel się wrażeniami.

…oto jest pytanie. Dotyczy kariery zawodowej, czyli tego, czy i jak często warto zmieniać pracodawcę. Nie, od razu napiszę, że nie zamierzam odpowiedzieć na nie. Ale przeczytałem interesujący artykuł, który tego tematu dotyczy. Co więcej, tekst ma solidne podstawy badawcze, zatem jest powód, aby się nad nim pochylić.

Mówię tu o ?Job-hopping to the top and other career fallacies?, autorstwa Moniki Hamori, profesora HRM w IE Business School w Madrycie. Artykuł ukazał się w wakacyjnym numerze HBR, w zeszłym roku; rozprawia się z szeregiem popularnych mitów dotyczących zmiany pracy. Autorka przebadała ponad 15 000 menedżerów, na poziomie top i niższym. Region badania to USA i Europa, zatem nie tylko Stany i choć respondenci badań to menedżerowie, wnioski mogą być ciekawe dla wszystkich. Cztery główne przesłania to:

1.       „Przeciętny” prezes firmy pracował w czasie swojej kariery średnio dla 3 pracodawców. To liczba zaskakująco niewielka, wielu z nas po 5 latach ma na liczniku więcej niż trzy firmy na koncie. Z drugiej strony, jak nad tym myślę, to prezesem zostaje się najczęściej na drodze awansu wewnętrznego. Wymagania są zwykle duże ? długi czas sprzyja na poznanie kandydata. Dodatkowo, promocja wewnętrzna może być silnym sygnałem dla innych pracowników: ?lojalność się opłaca?. Przywoływani w artykule specjaliści od head-huntingu wskazują, że na najwyższe stanowiska szukają ludzi, którzy są w stanie spędzić w jednym miejscu wiele lat. Zmieniający pracodawcę co chwilę ? odpadają.

2.       Zmianę pracy naturalnie kojarzy się z awansem. Tymczasem rzeczywistość jest inna. Tylko ok. 40% zmian wśród menedżerów oznacza ruch w górę. Większość decyduje się na kierunek ?w bok?. Wybierają większe szanse na awans w przyszłości, lepszą markę pracodawcy, nową branżę. Ruch w bok może być w długim okresie opłacalny, jednocześnie pozorny skok w górę może po kilku latach okazać się pułapką. Zatem warto patrzeć nie tylko jeden, ale kilka kroków do przodu.

3.       Zmiana pracy z bardzo znanej firmy (dobra marka) na mniej znaną, wiąże się najczęściej z lepszym stanowiskiem / lepszym wynagrodzeniem. Wartość pracy dla doskonałego pracodawcy jest w ten sposób niejako zdyskontowana. Odwrotnie jest, gdy z mniej znanej firmy przechodzisz do bardziej znanej ? wtedy z większym prawdopodobieństwem zgodzisz się na niższą pozycję, czy wynagrodzenie. Wynika z tego niezwykle interesująca lekcja: ważne jest, aby pracować dla jak najlepszych firm na początku swojej kariery. Pozwoli to (w długim okresie) na szersze możliwości za lat kilka / kilkanaście. Gdy będziesz miał np. dość korporacji. W drugą stronę… jest nieco trudniej. Zmieniając firmę na mniej znaną, wracamy do patrzenia dwa kroki przed siebie. Mniejsza firma oznacza najczęściej mniejsze możliwości formalnej kariery.

4.       Zmiana branży nie musi oznaczać głębokiego dołka w historii zatrudnienia, z którego wygrzebujemy się bardzo powoli, ucząc się zasad i specyfiki nowego biznesu. Bardzo często firmy sięgają po menedżerów z innych gałęzi przemysłu, które są doskonale rozwinięte np. pod względem marketingu, czy finansów. Jeśli masz jakieś unikatowe, silne kompetencje w jakiejś dziedzinie, to może to być łakomy kąsek dla firm z innych branż, szukając zatem pracy można ze śmiałością patrzeć szerzej, niż branża w której działaliśmy do tej pory.

Wnioski i podsumowanie? Poza tym, że (jak zwykle), obiegowe opinie bywają nie do końca prawdziwe, nie mam. Kariera i tzw. sukces w ogóle jest na tyle indywidualną sprawą, że poza ogólnymi spostrzeżeniami, z dużej grupy badanych, nie odważę się na doradzanie komukolwiek czegokolwiek. Jeśli ktoś by mnie przycisnął do muru ? to zwróciłbym uwagę na poszukiwanie jak najlepszych pracodawców na początku kariery zawodowej. Plus być może zasugerowałbym szybkie zmiany pracy raczej tuż po studiach, niż potem. Z karierą jest trochę tak, jak z wspomnianym sukcesem. Coś, co jest świetnym pomysłem i co sprawdza się dla jednej osoby, dla Ciebie może być opcją zupełnie chybioną. Nie wspominając w ogóle o tym, że dla każdego sukces będzie czym innym (kilka przykładów: Metallica, Ironman), choć sposób na sukces często bywa podobny: praca, praca, praca… ;)

p.s.

Jeśli rozważasz zmianę pracy, to polecam doskonały i krótki wpis Penelope Trunk na ten temat.

Zanim przeczytasz dalej, obejrzyj filmik:

To piękna historia pokazująca, że (jak śpiewał Bob Dylan), czasy się zmieniają. Jak zwykle zresztą, ale tym razem dość mocno dostaje reklama.

Jak silnie zmienia się to, co wpływa na nasze zachowania jako konsumentów pokazuje doskonale Groupon i inne tego typu serwisy. Dzięki zakupom grupowym jest po pierwsze taniej. Po drugie, dużą rolę grają możliwości jakie daje społeczność, polecanie sobie wzajemnie produktów i usług. Facebook staje się ważnym (wkrótce głównym?) graczem w dziedzinie marketingu i reklamy. Siłę zaczyna mieć zbiorowość, społeczność.  E-commerce zostaje zastępowana słowem F-Commerce. F jak Facebook.

Kolejnym ciekawym przykładem pokazującym wpływ społeczności na zakupy jest witryna Go, try it on. Zasada jest prosta ? jesteś w przymierzalni w sklepie ? robisz sobie zdjęcie telefonem, wrzucasz przez aplikację w telefonie do serwisu i otrzymujesz oceny danego ubrania (i siebie w nim) i komentarze od użytkowników. Najnowsze zapytania ?czy dobrze w tym wyglądam?, tutaj: http://www.gotryiton.com/browse/. W ciągu kilku / kilkunastu minut masz całą garść opinii na temat danego stroju. Od znajomych (jest oczywiście integracja z Facebookiem) oraz nieznajomych. Niezłe, nie?

Szukamy opinii w internecie. Jeśli kupuję coś, to sprawdzam dwie rzeczy: cenę ? w wyszukiwarkach cenowych oraz opinię ? albo na stronach wyszukiwarek, takich jak Ceneo, lub w specjalnych serwisach, takich jak ten: http://blippy.com/. Google przewiduje, że w roku 2015 75% reklam będzie w jakiś sposób powiązany ze społecznościami / serwisami społecznościowymi. Nic dziwnego, według badań Nielsen?a z czerwca 2010, 23% czasu w internecie jest spędzana na portalach i w aplikacjach społecznościowych. Dane amerykańskie, ale wystarczy odpalić Facebooka i popatrzeć na aktywności poszczególnych znajomych, aby mieć bardziej lokalny obraz. ;) Można pójść nawet dalej, jeśli chodzi o smart-shopping. Kupiłem ostatnio na styczniowych przecenach 2 pary butów z www.amazon.co.uk. Sprawdziłem w sklepie rozmiarówkę Caterpillara. Z amazon mamy darmową dostawę do Polski. Po co zatem przepłacać?

Wracając do zakupów społecznościowych – jakie są z tego wszystkiego wnioski? Każda organizacja o szerszym (lub lokalnym) zasięgu powinna mieć świadomą strategię społecznościową. Jako ludzie jesteśmy zaprogramowani do działania w stadzie. Lubimy sprawdzać co robią, gdzie chodzą i co kupują inni. Portale społecznościowe pozwalają to szybko sprawdzić, mogą też dopasować reklamę do naszych preferencji bardziej dokładnie niż do tej pory.

Wraz z bogaceniem się jednostek / społeczeństw, wydajemy coraz więcej na rzeczy, które nie są pierwszą potrzebą. O wydatkach decydują coraz mocniej znajomi i to co zobaczymy na Facebooku. Bo jeśli szczęście, otyłość i kultura organizacyjna jest zaraźliwa, to zakupy ? również.

p.s.

Doskonały artykuł na temat wpływu społeczności na zakupy: ?Zuckerberg?s next move?. Polecam.